پوتین ـآش و طبل یزرگی زیر پای چپ

نمی دونم چه افرادی از این وبلاگ دیدن می کنن. اما آرزو می کنم که برای کسانی که می خوان برن سربازی یا حتی اونایی که نمی خوان برن سربازی مفید باشه. اینکه تا کجا بتونم ادامه بدم بستگی به بازدیدام داره.

من تازه از آموزشی برگشتم. دارم خاطراتم رو تایپ می کنم. سعی می کنم در اولین فرصت بذارمشون تو وبلاگ. این چند روز گرفتارم. مرتب دارم پیش این دکتر و اون دکتر می رم. تا یه خورده که حالم بهتر شد حتما ْ مطالب رو براتون می ذارم.

شیوه نگارش رو به صورت اول شخص انتخاب کردم. یعنی همون چیزی که تو دفتر خاطراتم نوشتم همونو می ذارم اینجا. در ضمن هر کس اگه در این مورد خاطره ای داره که فکر می کنه جالبه و یا ممکنه بدرد کسی بخوره خوشحال می شم که خاطره ا ش رو بذارم تو وبلاگ.

تا درودی دیگر بدرود